maart 23, 2019

No offseason

Welkom op de Experza Pro CX-blog!

Hier zal ik jullie af en toe meenemen in mijn belevenissen op en naast de fiets, maar de fiets is nooit veraf.

Mijn agenda was de laatste maanden niet ingevuld zoals deze van andere veldrijders. Dat miserieverhaal begint eigenlijk al in september. Ik voelde me constant moe en ik kon plots geen diepe inspanningen meer doen, laat staan presteren tijdens een veldrit. Na enkele maanden vol twijfels en medische onderzoeken werd een hardnekkige infectie vastgesteld. Ik was enorm teleurgesteld en gefrustreerd dat ik voor een nog onbepaalde tijd geen wedstrijden zou kunnen rijden. Anderzijds was ik ook opgelucht dat er eindelijk een diagnose was en een verklaring werd gevonden voor wat ik al langer aanvoelde als: ‘mijn lichaam werkt niet zoals het zou moeten’.

Om goed te herstellen, was het belangrijk om veel te rusten… Gemakkelijker gezegd dan gedaan voor mij. Geduld is niet mijn beste talent. Vooral tijdens een periode waarin alle andere renners en rensters cross na cross rijden, was het vaak moeilijk om zelf in de lappenmand te liggen. Soms was het fijn om eens als toeschouwer naar de wedstrijden te gaan kijken, maar meestal had ik toch een dubbel gevoel en knagende ontevredenheid. Ik sta veel liever aan de andere kant van het lint.

Tijdens de jaarwisseling maakte ik de overstap naar het Experza Pro CX Team. Ik kreeg onmiddellijk veel vertrouwen van Christel Herremans, onze manager, en dat gaf me ook veel mentale rust om geduld te blijven hebben en mijn lichaam de tijd te geven om volledig te herstellen. Ik begon te beseffen dat er nog veel seizoenen komen en dat daar naartoe groeien belangrijker is dan snel-snel dit seizoen een comeback te maken met de kans op hervallen en nog meer teleurstelling.

Halfweg januari kreeg ik groen licht en mocht ik eindelijk opnieuw fietsen. Ik was nog nooit zo blij geweest om een rustig ritje te mogen doen. Opnieuw het weerbericht vergelijken met de trainingsplanning, de juiste outfit voor op de fiets uitzoeken, het geluid van de boa’s wanneer ik mijn fietsschoenen aantrok… Alles wat voordien zo normaal leek, was toen zo speciaal en deed me glimlachen. Moe maar voldaan thuis komen van een mooi ritje en maakte me opnieuw (en nog steeds) dolgelukkig.

Hierdoor heb ik in maart geen ‘off season’ zoals alle andere veldrijders hebben, maar dat heb ik geen moment erg gevonden. Meer dan ooit genoot ik ervan om weer op de fiets te zitten, om weer gezond te zijn en van alle kleine dingen die deel uitmaken van het coureur-zijn.

Nu is equinox voorbij, de lente is gestart en ook voor mij is het de periode waarin ik opnieuw de trainingen mag opdrijven. Zo gaan we volgende week met de hele ploeg op trainingsstage naar het Franse Rennes-les-Bains. Helen Wyman zal ons daar gidsen in de mooie streek rond Carcassonne. Zonnige trainingsritten, mooie beklimmingen en de mooiste uitzichten… Daar kijk ik naar uit!

Alicia